Διαβάζοντας την ετικετα

labels_banner

Διαβάζοντας την ετικέτα

Όπως είπαμε σε προηγούμενες σελίδες, υπάρχουν πολλές παγίδες όταν αγοράζουμε χρώματα ζωγραφικής και δυστυχώς δεν υπάρχει νομοθεσία να μας προστατέψει. Μια εταιρεία σοβαρή δίνει αρκετές πληροφορίες στην ετικέτα ώστε να ξέρεις τι παίρνεις. Οι χειροποίητες πολλές φορές έχουν το χρώμα ζωγραφισμένο χειροποίητα πάνω στο σωληνάριο. Αυτό δείχνει μία τιμιότητα και σεβασμό.

Προσωπικά όταν μία εταιρεία δεν δίνει πληροφορίες στην ετικέτα, θεωρώ ότι κάτι κρύβει. Δεν τις στοιχίζει τίποτα να αναφέρει τις χρωστικές και άλλες πληροφορίες στην ετικέτα. Νιώθω ότι θεωρεί αυτό που κάνει περιττό και πασάρει ότι να ναι για την κερδοσκοπία.

Αριθμός σειράς (Series numbers)

label_series

Ένα από τα πράγματα που βλέπουμε στην ετικέτα είναι ο αριθμός σειράς (Series number). Για τον αριθμό σειράς δεν υπάρχει κάτι που μας ενδιαφέρει ουσιαστικά. Το αναφέρω γιατί έχω ακούσει πολλά να λέγονται για αυτό το θέμα που δεν αληθεύουν.

Ο αριθμός αυτός απλά δείχνει τον βαθμό δυσκολίας παρασκευής ή το πόσο ακριβή είναι η χρωστική που περιέχει και κατά συνέπεια είναι ένδειξη τιμής. Όσο χαμηλότερος ο αριθμός σειράς ( « Σειρά 1 » για παράδειγμα) τόσο φθηνότερο είναι το χρώμα και όσο ανεβαίνει τόσο ακριβαίνει. Δεν έχει καμία σχέση με την ποιότητα του χρώματος.

Ανεξάρτητα από την εταιρεία που επιλέγουμε συνήθως οι ίδιες χρωστικές σε όλες τις εταιρείες έχουν κοινό αριθμό σειράς. Για παράδειγμά η ώχρα (yellow ochre) είναι συνήθως σειρά 1 ανεξάρτητα από ποια εταιρεία αγοράσεις επειδή παρασκευάζεται με ευκολία και είναι προσιτή σαν χρωστική.

Το μπλε κοβαλτίου είναι σειρά 4 λόγω του ότι είναι ακριβή χρωστική και δύσκολο χρώμα στην παρασκευή καθ’ ότι και τοξικό (όπως και τα χρώματα καδμίου). Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι η σειρές μαθητών δεν έχουν αυτά τα ακριβά χρώματα ( δεν πάνε πάνω από σειρά 2 ) και όταν προσφέρουν χρώματα ακριβά όπως τα χρώματα καδμίου, είναι ανάμιξη άλλων χρωμάτων που μιμούνται τις αποχρώσεις αυτές.

Ενδεικτικά το κόκκινο καδμίου σε σκόνη (χρωστική) έχει περίπου 11,00 ευρώ τα 50 γραμμάρια, το μπλε κοβαλτίου έχει περίπου 15 ευρώ τα 50 γραμμάρια και η Ιταλική σιέννα ωμή (αυθεντική) έχει 3 ευρώ τα 100 γραμμάρια

“Καθαρά” χρώματα και “hues”

label_hue

Το πρώτο πράγμα που μας ενδιαφέρει είναι να προσέξουμε αν στο όνομα του χρώματος αναγράφεται η λέξη “HUE”. Εάν γράφει την λέξη HUE τότε το χρώμα είναι αποτέλεσμα μίξης και όχι καθαρή χρωστική. Αυτό το συναντάμε πολύ στα χρώματα μαθητικής σειράς για να μειώσουν το κόστος. (σημείωση ότι η λέξη HUE στα αγγλικά έχει δύο σημασίες, η μία είναι ότι το χρώμα είναι αποτέλεσμα μίξης και ή άλλη είναι η ομάδα χρωμάτων όπως θα την δούμε στον χρωματικό κύκλο)

Η οικονομία δεν είναι όμως ο μόνος λόγος για τις προσμίξεις αυτές. Αν κοιτάξετε το σωληνάριο Gamblin’s Naples Yellow Hue (series 2), θα δείτε οτι περιέχει Zinc Oxide (PW4), Concentrated Cadmium Sulfide (PY37), και Natural Hydrated Iron Oxide (PY43). Το χρώμα αυτό είναι μείγμα τριών χρωστικών που μαζί δίνουν την απόχρωση του Naples yellow.

Στην περίπτωση του Naples Yellow, παρασκευάζεται σε Hue επειδή η αρχική χρωστική που χρησιμοποιούσαν παλιά για το χρώμα αυτό (17ο αιώνα) είναι τοξική. Όμως, για αυτούς που μελετάνε τους κλασσικούς τις εποχής είναι απαραίτητο.

Υπάρχουν και τεχνικοί λόγοι όμως. Κάποια ακρυλικά φτιάχνονται μόνο έτσι, επειδή κάποιες χρωστικές δεν είναι εφικτό να αναμειχθούν με τα απαιτούμενα υλικά, ώστε να παρασκευαστεί το χρώμα τους σε ακρυλικό. Δηλαδή είναι χημικά ανέφικτο να χρησιμοποιηθεί η χρωστική με ακρυλικό και έτσι το μιμούνται με ανάμιξη άλλων χρωστικών.

Αλλά αυτά χρησιμοποιούνται και από δική μας επιλογή. Αντί να ξεκινήσουμε ένα πίνακα με μπλε Cerulean (series 6), ξεκινάμε με ένα μείγμα λευκό τσίγκου και Phthalo μπλε και δεν θα το καταλάβουν καν (για εσάς που θα το δοκιμάσετε μη χρησιμοποιήσετε λευκό τιτανίου διότι το αποτέλεσμα αλλάζει). Πιθανώς όμως να θέλουμε και Cerulean (series 6), ιδιαίτερα στα τελειώματα γιατί το μείγμα λευκό τσίγκου και Phthalo μπλε μπορεί να αλλάζει τις ιδιότητές του σε ανάμειξη με άλλα χρώματα.

Όπως είχαμε πει, όταν το χρώμα είναι καθαρό, δηλαδή αποτελείται από μια μόνο χρωστική μειώνονται η πιθανότητες να λασπώσουν τα χρώματα και να γίνουν καφέ. Για παράδειγμα όταν αναμιγνύουμε δύο χρώματα όπως το Cerulean Blue και το βαθύ κίτρινο καδμίου, στην πραγματικότητα αναμιγνύουμε δύο μόνο χρωστικές. Όταν όμως αναμιγνύουμε δύο hue στην πραγματικότητα μπορεί να αναμιγνύουμε ακόμα και έξι χρωστικές.

Έτοιμες προσμίξεις ευκολίας

Κάποιες φορές αγοράζουμε έτοιμες προσμίξεις αντί να τις φτιάχνουμε μόνοι μας για λογούς ευκολίας. Θα μπορούσε κανείς να αναμίξει, για παράδειγμα, 5 μέρη κίτρινης ώχρας με 5 μέρη αλιζούρας (alizarin crimson) και να φτιάξει σιέννα ψημένη αλλά είναι πιο πρακτικό να αγοράσει έτοιμο το χρώμα.

Υπάρχουν όμως και χρώματα με ιδιαίτερες ονομασίες όπως “Baby blue”, που πολλές φορές είναι μία απλή πρόσμιξη ή και κάποιες φορές μια απλή χρωστική που κάποια εταιρεία την βάπτισε έτσι για λόγους στρατηγικής. Αν δεν προσέξει κανείς τον αριθμό της χρωστικής υπάρχει περίπτωση να έχεις δύο ίδιες αποχρώσεις από δύο διαφορετικές εταιρείες.

Όμως ο κατασκευαστής δεν είναι υποχρεωμένος να το αναγράφει στην ετικέτα, που σημαίνει ότι μπορεί να αγοράσουμε μείγμα χρωμάτων και να μη το ξέρουμε. Είναι σημαντικό λοιπόν να κοιτάμε την σύνθεση του χρώματος, κοιτώντας τον αριθμό ή τους αριθμούς χρωστικής όπως το περιγράφουμε πιο κάτω.

Αριθμός χρωστικής (pigment number)

Label_ci

Δείκτης χρωμάτων (color index)

Όπως έχουμε προαναφέρει, σύμφωνα με το διεθνές σύστημα κατηγοριοποίησης χρωμάτων (Color Index), η κάθε χρωστική χαρακτηρίζεται με ένα όνομα χρωστικής και έναν αριθμό χρωστικής. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε εύκολα να ξεχωρίζουμε ποιες χρωστικές χρησιμοποιούνται σε ποια χρώματα, την χημική σύνθεσή τους και τις ιδιότητες του. Αυτό μας ενδιαφέρει για να μπορούμε κατά την αγορά ενός χρώματος να ξέρουμε αν το χρώμα είναι καθαρό ( από μία μόνο χρωστική) και πια χρωστική χρησιμοποιείται. Η ένδειξη αρχίζει πάντα από το αγγλικά γράμμα “P” (Pigment), ακολουθεί το αρχικό αγγλικό γράμμα του χρώματος (Hue) και τέλος ο αριθμός της χρωστικής.

Παραδείγματα:

PW – Λευκές χρωστικές ( πχ. PW6 – Titanium white )
PY – Κίτρινες χρωστικές ( πχ. PY35 – Cadmium yellow)
PO – Πορτοκαλί χρωστικές ( πχ. PO34 – Azo orange)
PR – Κόκκινες χρωστικές ( πχ. PR112 – Naphthol red)
PV – Μωβ χρωστικές ( πχ. PV19 – Quinacridone rose)
PB – Μπλε χρωστικές ( πχ. PB29 – Ultramarine)
PG – Πράσινες χρωστικές ( πχ. PG7 – Phthalo green)
PBr – Καφέ χρωστικές ( πχ. PBr7 – Natural umber)
PBk – Μαύρες χρωστικές ( πχ. Pbk11 – Oxide black)

Μερικές φορές συναντάμε αριθμό με υποδιαστολή ή άνω κάτω τελεία όπως PB 15:3 ή 15:1 Αυτό δείχνει την τάση του χρώματος (bias). Συγκεκριμένα το 15:3 είναι phthalo blue GS (με τάση προς το πράσινο και το 15:1 είναι phthalo blue RS (με τάση προς το κόκκινο)

Κοιτώντας λοιπόν την ετικέτα ή τον κατάλογο τις εταιρείας, μπορούμε αμέσως να καταλάβουμε ποια χρωστική έχει χρησιμοποιηθεί ή αν είναι μείγμα χρωστικών.

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά εδώ γιατί τα έχουμε ήδη πει. Στις επόμενες σελίδες θα ακολουθήσει πίνακας με τους αριθμούς των βασικών χρωμάτων.

Αντοχή χρωμάτων στον χρόνο (Permanence) και φως (Lightfast)

Οδηγοί για τις ιδιότητες και αντοχές των χρωστικών υπάρχουν από τον 15ο αιώνα ( Απ ότι φαίνεται, στην Ελλάδα δεν έχουν έρθει ακόμα !). Ο πρώτος που ανέφερε προβλήματα αντοχής των χρωστικών και πρότεινε σταθερές χρωστικές ήταν ο Cennino Cennini στο βιβλίο του Il Libro Dell’Arte (Βιβλίο των τεχνών, π.π. 1400). Ακόμα και πριν από αυτόν οι ζωγράφοι βασιζόντουσαν στην παράδοση, στην εκπαίδευση στα εργαστήρια και την πείρα γενεών που είχε συσσωρευτεί για να παρασκευάσουν χρώματα για τοιχογραφίες και τέμπερα που θα άντεχαν στον χρόνο.

Με την έλευση των λαδιών στην Ιταλία, τον 16 αιώνα, κάποιες εταιρείες παρήγαγαν χρωστικές αποκλειστικά για ζωγράφους. Οι καλύτερες χρωστικές ήταν διαθέσιμες στην Βενετία και στην Φλωρεντία. Οι ζωγράφοι σπαταλούσαν λιγότερο χρόνο στην παρασκευή χρωστικών αλλά εξακολουθούσαν να πρέπει να φτιάξουν δικά τους χρώματα με τον καλύτερο τρόπο ώστε να έχουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην ζωγραφική και στην τοιχογραφία.

Label_lightfast

Η Αντοχή χρωμάτων στον χρόνο (Permanence) είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων όπως ανθεκτικότητας στο φως καθώς και άλλα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη φυσική γήρανση όπως επίσης και σε χημικούς λόγους.

Αλλά πολλές εταιρείες χρησιμοποιούν τη λέξη permanence ως συνώνυμο του lightfastness που δείχνει μόνο την αντοχή μιας χρωστικής στο φως.

Ο βαθμός ανθεκτικότητας στο φως ενός χρώματος δείχνει το βαθμό στον οποίο ένα χρώμα έχει υποστεί βλάβη από το υπεριώδες φως . Το υπεριώδες φως είναι ένα συστατικό τόσο στο φως της ημέρας όσο και στο τεχνητό φως . Έχει την ικανότητα να φθείρει χρωστικές ουσίες. Το χρώμα « εξασθενίζει » . Πόσο γρήγορα αυτό συμβαίνει εξαρτάται από την ανθεκτικότητα στο φως μιας χρωστικής σε συνδυασμό με την ποσότητα του υπεριώδους φωτός. Μερικά χρώματα αρχίζουν να ξεθωριάζουν μετά από λίγες μόνο ημέρες, άλλα μετά από πολλά χρόνια ή ακόμη και ποτέ .

Τα χρώματα με μικρή διάρκεια ζωής που δεν έχουν αντοχή στο φως ονομάζονται χρώματα “φυγάδες” (Fugitive colours).

Αυτό σημαίνει ότι όταν τα χρησιμοποιείτε φαίνονται μια χαρά αλλά μετά από έκθεση στο φως θα αρχίσουν να πέφτουν σε ένταση και σιγά – σιγά θα εξαφανιστούν τελείως.
Ένα παράδειγμα έργου στο οποίο συνέβει αυτό είναι ένας πίνακας με τριαντάφυλλα του Van Gogh που είναι στην ιδιοκτησία της Εθνικής πινακοθήκης των ΗΠΑ.

Ο Van Gogh σε ένα γράμμα στον αδελφό του αναφέρει σχετικά με έναν πινάκα με ροζ τριαντάφυλλα σε ένα πράσινο βάζο, με κίτρινο-πράσινο φόντο, “Τα ροζ τριαντάφυλλα είναι σχεδόν άσπρα τώρα και χάνουν την αντίθεση που ήθελα με το πράσινο.” (O van Gogh ήταν λάτρης των συμπληρωματικών χρωμάτων, πράγμα για το οποίο θα μιλήσουμε στη ενότητα για την αρμονία χρωμάτων). Το έργο αυτό σήμερα ονομάζεται “Λευκά τριαντάφυλλα”.

Ταξινόμηση ανθεκτικότητας

Από το 2003, η ανεξάρτητη Οργάνωση δοκιμών υλικών Αμερικής ( American material testing organization (ASTM ) ελέγχει την ποιότητα ανθεκτικότητας και καταλληλότητας υγείας και ορίζει την ανθεκτικότητα στο φως ως εξής (που είναι και το πιο σύνηθες παγκοσμίως):

ASTM I — Άριστη ανθεκτικότητα
ASTM II — Πολύ καλή ανθεκτικότητα
ASTM III — Ανεπαρκής ανθεκτικότητα – δεν είναι κατάλληλες για χρήση ζωγραφικής

Η αρχική αξιολόγηση των ASTM έχει γίνει από τον ιδρυτή της εταιρείας Liquitex , τον Henry Levison κατά την διάρκεια της συνταξιοδότησής του. Από τότε δεν έχουν γίνει σπουδαίες αλλαγές. Έτσι κάποιες χρωστικές βρίσκονται χωρίς ΑΣΤΜ αξιολόγηση, αλλά έχουν B/S αξιολόγηση.

Η αξιολόγηση B/S (British Standard woolscale ratings), χρησιμοποιείται για να αξιολόγησει έναν μεγάλο αριθμό χρωστικών και δίνει περισσότερες πληροφορίες σε τρία επίπεδα. Η αντοχή στο φως μίας χρωστικής είναι στο μέγιστό της όταν χρησιμοποιείται σκέτη χωρίς να έχει προστεθεί λευκό. Όταν αναμειγνύεται με λευκό μειώνεται στο μισό ή στο εν τρίτον η ανθεκτικότητα στο φως και με πολύ άσπρο φτάνει το ένα εικοστό πέμπτο της διάρκειας αντοχής του. Έτσι Οι πληροφορίες του BS είναι πιο ακριβής.

lightfast

Η διαβάθμιση του ‘Blue Wool Scale’ είναι από το 1 ώς το 8, όπου το 1 είναι ή χαμηλότερη τιμή αντοχής ( εξασθενεί γρήγορα ) το 2 εξασθενεί σε διπλάσιο χρόνο, το 3 σε διπλάσιο χρόνο από το 2 κοκ. Σε γενικές γραμμές τα χρώματα πάνω από το 6 θεωρούνται αξιόπιστα.

Κάποιες εταιρείες για να απλουστεύσουν τα πράγματα χρησιμοποιούν αστεράκια που βασίζονται στο BS ως εξής.

5-star rating system :

***** (7 ή 8 = άριστη αντοχή Blue Wool Scale),
**** (6 = πολύ καλή αντοχή),
*** (5 ή 4 = καλή αντοχή),
** (2 ή 3 = αδύνατη αντοχή)
* (1 = πολύ κακή αντοχή)

Η εταιρεία Royal Talens χρησιμοποιεί τις εξής ενδείξεις:

º = 0 – 10 χρόνια αντοχή στο φως σε συνθήκες μουσείου
+ = 10 – 25 χρόνια αντοχή στο φως σε συνθήκες μουσείου
++ = 25 – 100 χρόνια αντοχή στο φως σε συνθήκες μουσείου
+++ = τουλάχιστον 100 χρόνια αντοχή στο φως σε συνθήκες μουσείου

Από το 2000, η Caran d’Ache βαθμολογεί τα μολύβια της όπως “MUSEUM Aquarelle” ή τα “PASTEL PENCIL”με τρία αστέρια ως εξής:

3-star rating system :

*** (7+8 = σημαίνει άριστα στην κλίμακα BS)
** = (5+6 = καλό και πολύ καλό)
* (3+4 = ικανοποιητικό και μέτριο)

και σε κάποια άλλα υλικά της

Lightfastness I (LFI = άριστο)
lightfastness II (LFII = πολύ καλό) Τα χρωματιστά της μολύβια προσφέρουν έργα τέχνης μεγάλης αντοχής στο φως με αντοχή πάνω από 100 χρόνια σε μουσειακές συνθήκες.

Σήματα πιστοποίησης

Αμερικανικής Εταιρείας δοκιμών και Υλικών ( ACMI ), είναι μια εμπορική ένωση που αποτελείται από πάνω από 200 εταιρείες που κατασκευάζουν υλικά τέχνης . Η κύρια λειτουργία ACMI είναι να πιστοποιεί υλικά τέχνης και δημιουργικά υλικά ( όπως χρώματα , μολύβια , μπογιές , μαρκαδόρους , κ.λ.π. ) ως μη – τοξικά . Τα υλικά που έχουν πιστοποιηθεί ως μη – τοξικά από την ACMI έχουν δικαίωμα να φέρουν σφραγίδα πιστοποίησης ACMI στη συσκευασία τους .

Τα προϊόντα που υποβάλλονται στην ACMI για την πιστοποίηση δοκιμάζονται από τοξικολόγους για να εξασφαλίσουν ότι είναι μη τοξικά . Η ACMI προωθεί επίσης την καλλιτεχνική εκπαίδευση και ήταν ιδρυτικό μέλος του “Εκπαιδευτικού Συμβουλίου για την Τέχνη” (Council for Art Education, Inc.), η οποία προωθεί τον Μάρτιο ως μήνα της τέχνης για την νεολαία.

Η σφραγίδες τις ACMI

ap

Η νέα σφραγίδα “AP” ( Εγκεκριμένο προϊόν ), με ή χωρίς πιστοποίηση απόδοσης (Performance Certification), προσδιορίζει τα υλικά της τέχνης που είναι ασφαλή και τα οποία έχουν πιστοποιηθεί σε τοξικολογική αξιολόγηση από έναν ιατρικό εμπειρογνώμονα προκειμένου να μην περιέχουν μεγάλες ποσότητες τοξικών υλικών πο είναι επιβλαβείς για τον άνθρωπο, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών , ή να προκαλέσουν οξεία ή χρόνια προβλήματα υγείας. Τέτοια προϊόντα είναι εγκεκριμένα από την ACMI και επισημαίνονται σύμφωνα με το “χρόνιο πρότυπο επισήμανσης επικινδυνότητας” , δηλαδή το ASTM D 4236 , και την επισήμανση περι επικίνδυνων καλλιτεχνικών υλικών ( LHAMA )

Επιπλέον , τα προϊόντα που φέρουν την σφραγίδα “AP” με Πιστοποίηση Απόδοσης, είναι πιστοποιημένα ότι καλύπτουν τις συγκεκριμένες απαιτήσεις υλικού , κατασκευής , ποιότητα εργασίας , και το χρώμα όπως προσδιορίζονται από την ACMI, και άλλους αναγνωρισμένους οργανισμούς τυποποίησης , όπως το Αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων ( ANSI ) και της Αμερικανικής Εταιρείας δοκιμών και Υλικών ( ASTM ) . Ορισμένα προϊόντα δεν μπορούν να επιτύχουν την πιστοποίηση, επειδή δεν υπάρχει ποιοτικός προσδιορισμός αυτή τη στιγμή για ορισμένους τύπους προϊόντων

cl

Η σφραγίδα CL προσδιορίζει τα προϊόντα που είναι πιστοποιημένα από ένα πρόγραμμα τοξικολογικής αξιολόγησης από έναν ιατρικό εμπειρογνώμονα για τυχόν γνωστών κινδύνων για την υγεία και παρέχουν πληροφορίες για την ασφαλή και σωστή χρήση των υλικών αυτών .

Η σφραγίδα εμφανίζεται μόνο στο 15 % των υλικών τέχνης για ενήλικες στο πρόγραμμα πιστοποίησης ACMI και σε κανένα από τα υλικά των παιδιών . Τα προϊόντα αυτά είναι εγκεκριμένα από την ACMI και επισημαίνονται σύμφωνα με το “χρόνιο πρότυπο επισήμανσης επικινδυνότητας” , δηλαδή το ASTM D 4236 , και την επισήμανση περί επικίνδυνων καλλιτεχνικών υλικών ( LHAMA )

Και κάτι τελευταίο, κάποιες χρωστικές είναι τοξικές. Η νόμοι στην Καλιφόρνια ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα αυστηροί και κάποιες εταιρείες για να κυκλοφορήσουν τα προϊόντα τους εκεί αναγράφουν τους κινδύνους στην ετικέτα. Αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει στα προϊόντα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα.

1395919140

Η σωστή επιλογή

Πριν λοιπόν αγοράσουμε χρώματα πρέπει να κοιτάμε την ετικέτα και να ελέγχουμε:

  • Τον αριθμό χρωστικής αν είναι αυτό που θέλουμε. Για παράδειγμα,το Permanent rose (PV19), η magenta (PV19) και το quinacridone violet (PV19) είναι όλα το ίδιο πράγμα. Σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις όπως στο παράδειγμα της ματζέντα συναντάμε το ίδιο όνομα με δύο διαφορετικούς κωδικούς χρωστικής. Είτε θα είναι PV19 ή θα είναι PR122.
  • Μη βασίζεστε στο όνομα, βασιστείτε στον αριθμό χρωστικής. Αν έχετε μάθει το PV 19 για ματζεντα, αυτό θα παίρνετε πάντα – Με οποιοδήποτε όνομα.
  • Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να δούμε είναι αν το χρώμα είναι καθαρό ή αν είναι μείγμα. Αν είναι μείγμα θα το καταλάβουμε είτε απο την λέξη “HUE” στο όνομα ή από τους πολλαπλούς αριθμούς χρωστικών. (πχ. Η ματζεντα τις Winsor and Newtοn Winton είναι μείγμα και αποτελείται από: PR122- permanent red, , PB15:3 – phthalo blue GS, PW6 – white) που σημαίνει ότι δεν είναι καθαρή ματζέντα αλλά αυτό είναι συνηθισμένο σε σειρές μαθητών.
  • Το τρίτο είναι αν το χρώμα είναι διαφανές ή όχι.
  • Το τέταρτο είναι αν το χρώμα είναι ανθεκτικό στο φως ή όχι.
  • Και καλό είναι να έχουν τα σήματα “AP” ή “CL”, ώστε να ξέρουμε ότι είναι ασφαλή.
Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s